verzakking vrouwen

verzakkingsklachtenIk merk het in de praktijk vaak: vrouwen die met verzakkingsklachten komen zijn vaak sterke vrouwen, die zichzelf snel wegcijferen voor hun omgeving en de dingen die ze moeten/willen doen.
Ze leggen de lat vaak hoog, met als gevolg dat ze snel over hun eigen grenzen gaan en daardoor minder goed luisteren naar wat het lichaam wil…

Laatst kocht ik een boek over de bekkenbodem, geschreven in 1999 door een Duitse verloskundige. Zij ging zich helemaal toeleggen op de bekkenbodem toen bleek dat er nog niet zo veel over bekend was. Dus in plaats van bevallingen begeleiden, begeleidde zij juist de vrouwen die ná de bevalling kampten met bekkenbodemproblemen.

Maar 1999, dat is dus nog maar zeventien jaar geleden! Ook in Nederland bestaat de opleiding tot bekkenfysiotherapeut nog maar twintig jaar.
Het is daarom ook niet zo raar dat vrouwen die langer dan twintig jaar geleden zijn bevallen nog niet veel weten over de bekkenbodem. En dat er veel problemen zijn met urineverlies, ontlastingsverlies of verzakkingen.

Deze Duitse verloskundige schreef een heel mooie passage over de vrouw en haar bekkenbodem. Die wilde ik je graag laten lezen. Voor een positieve kijk op de bekkenbodem en de problemen die jij wellicht ondervindt.

Uit het boek ‘Bekkenbodemtraining’, geschreven door Susanne Kitchenham-Pec en Annette Bopp (blz. 121)

        “Ik heb een verzakking” 

Wat betekent het voor een vrouw als de arts een verzakking constateert? Hoe voelt zij zichzelf daarbij? De meeste vrouwen schrikken en reageren er met angst op, ze rouwen erom en beslist deinzen ze er ook voor terug. Hun zelfbeeld wankelt. Misschien voelen ze er zich zelfs door ondermijnd. Als vrouwen hun gevoelens beschrijven zeggen ze vaak: “Ik sta naar beneden toe open”, “ik ben op”, “ik voel me uitgelebberd”, “daar waar ik vrouw ben, ben ik oud”, “lelijk”, “niet aantrekkelijk voor een man”, “ik functioneer niet meer goed”, “ik ben niets meer waard”.

Vrouwen leven dan een aanzienlijk deel van hun leven met deze negatieve zelfwaardering. Vaak remt deze innerlijke onzekerheid en teruggetrokkenheid de ontplooiing van positieve capaciteiten. Wat jammer! Want vrouwen met een zwakke bekkenbodem of verzakking zijn vaak ‘de goedheid zelve’. Ze bezitten immers het door de natuur aan vrouwen gegeven vermogen tot het zich-kunnen-openen op zeer uitgesproken wijze. En dat is bepaald geen gebrek maar juist een uitzonderlijk positieve eigenschap. Zo is het bijvoorbeeld kenmerkend voor deze vrouwen dat ze een open oor hebben voor de belangen, noden en zorgen voor anderen, ze staan hier echt voor open en kunnen daarom ook echt dingen met anderen delen. Zij hebben veel begrip voor anderen en hebben snel de neiging te veel van zichzelf te geven. Ze hebben het vermogen hun liefde op allerlei manieren uit te stralen en hun medemensen maken hier instinctief gebruik van. Ze zijn in onze maatschappij van onschatbare waarde en dergelijke vrouwen moeten er altijd zijn. In ieder geval zouden ze hun menselijke eigenschappen niet moeten veranderen, want het zou een groot verlies betekenen als zij hun heilzame vermogen om voor anderen helemaal open te staan – dus ook hun bekkenbodem – zouden verliezen.

Deze vrouwen moeten echter wel leren dat hun bekkenbodem ook een enorme kracht kan ontwikkelen. De resten van deze kracht kunnen altijd weer bijeengescharreld en getraind worden, ongeacht hoe oud en zwak men zich voelt. Een zwakke bekkenbodem is dus bepaald niet een gebrek, maar ons leven krijgt meer houvast en stabiliteit als we in staat zijn onze bekkenbodem voor alle functies te gebruiken die eraan zijn toebedacht: dat we hem wijd kunnen openen als we liefde geven en krijgen, maar ook dat we hem krachtig kunnen sluiten als de levenssituatie hierom vraagt.

Een zachte bekkenbodem is dus vaak een positief teken. Voor de vrouw is het niet belangrijk, in welke categorie arts of vroedvrouw haar zachte bekken indelen. Er moet alleen worden opgelet dat zij als het even kan geen klachten krijgt. De kans door een goed gymnastiekprogramma – dat wil zeggen met inbegrip van de bekkenbodem – weer optimaal te kunnen functioneren, zou niemand moeten laten liggen!

Ik vind dit prachtig beschreven.

Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt. En wees niet bang je problemen te delen met een vriendin, ze zal een luisterend oor voor je hebben 🙂

 

Hieronder staan van die mooie deelknoppen. Je kunt dan gemakkelijk dit blog delen met je vrienden op bijvoorbeeld facebook.

Veel succes! groet, Yildiz

2 antwoorden
  1. Nanny
    Nanny zegt:

    Hartelijk dank voor de toezending van dit artikel.
    Ik herken het helemaal! Sinds maart jl zit ik in een burn-out. Te lang teveel gezorgd en over mijn grenzen gegaan. Mijn man kreeg 2maal kanker en is al 10 jaar in dialyse. Ik begeleidde vanuit Fr mijn zus met een verstandelijke beperking. Regelde voor haar zorg en begeleiding via PGB met alle administratie van dien. Krijgt nu gelukkig zorg in natura.
    Maar nu ben ik aan de beurt! Medicijnen en coaching.? ?? Zal wel een tijdje duren voordat ik me beter ga voelen, maar dankzij jouw oefeningen voel ik me lichamelijk wel beter! Dank daarvoor!
    Zeer warme groeten uit Z.Frankrijk!

    Beantwoorden
    • Yildiz
      Yildiz zegt:

      Beste Nanny,
      Dank je wel voor je bericht. Ja, zo herkenbaar de tekst uit mijn blog vandaag. Ik ben elke dag blij dat ik mijn vak als oefentherapeut uit oefen en daardoor goed heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren anders had ik allang overspannen thuis gezeten met al mijn drukke activiteiten…Fijn om te horen dat het lichamelijk goed met je gaat en je nu aan jezelf werkt met een coach.

      Veel rust en energie toegewenst. (ps bekijk anders ook de 3e gratis video nog eens…dat gaat ook over balans, wellicht helpt dat je ook weer verder op je weg naar herstel)

      Vriendelijke groeten,
      Yildiz van der Zijden

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *